و نيز امثال اين موارد يعنى مواضعى كه اهل عرف به معذور بودن شخص در آنجاها شهادت ميدهند مگر آنكه در تمام اينمواضع مشترى نزد شفيع حاضر بوده بطوريكه اشتغال شفيع بامور ياد شده از اعمال حق مانع نباشد كه البته در اين فرض اگر وى اخذ بشفعه را تأخير بياندازد معذور نبوده و حقّش ساقط مىگردد . قوله : فاذا علم و اهمل : ضمير مستتر در [ علم ] و [ اهمل ] به شفيع راجعست . قوله : بطلت : ضمير مستتر به [ شفعه ] راجعست . قوله : و ناسيهما : ضمير تثنيه به فوريّت و شفعه راجع است . قوله : ممّن يمكن فى حقّه : ضمير مستتر در [ يمكن ] به جهل راجعست و در [ حقه ] به [ من موصوله ] عود مىكند . قوله : لو بلغه ليلا : ضمير فاعلى در [ بلغ ] ببيع و ضمير مفعولى به شفيع راجعست . قوله : و لو بالاذان و الاقامة : يعنى و لو آنكه تأخير به واسطه گفتن اذان و اقامه براى نماز باشد . قوله : و السنن المعهودة : معطوفست به [ الاذان و الاقامة ] و مقصود مستحبّاب نماز از قبيل گفتن تكبيرات افتتاحيّه و خواندن دعاء توجه و قنوت و ذكر صلوات بدنبال ذكر ركوع و سجود و امثال اين امور مىباشد . قوله : و انتظار الجماعة : ممكنست اينكلمه را به [ الاذان و الاقامة ] عطف نمود بنابراين معنا چنين مىشود :